|
با جوجه های نشسته در آشیانه چه می کنید ؟
بیشتر از یک ماهه که یکی از دوستان اینترنتی من تو زندانه
اونم به خاطر افکار و عقایدش فکر کنم ما تنها کشوری باشیم که دانشجو هامنو تو بند می کنیم اونم به بدترین شکل علی کلائی عزیز خیلی از نظر فکری به من کمک کرد من خیلی از دانسته ها و عقایدمو مدیون وبلاگ اون (نوای نی)هستم به امید آزادی علی عزیز و همه دانشجویان دربند
خودت بگو زنجیر اگر برای گسستن نبود پس این دستهای بسته را برای کدامین روز خسته آفریده اند (سید علی صالحی)
امروز اول ژانویس آغاز سال جدید میلادی یه جورایی آغاز منم هست (امشب شب تولد منم هست )
پس تولدم مبارک یه جوراییم تولد دو سالگی وبلاگم نزدیکه (چه اتفاق فرخنده ای) البته با احتساب اون چند وقت که با همین نام تو پرشین بلاگ بودم این وبلاگ همش برام خاطرس توش هم شعر گفتم هم داستان سرایی کردم هم عاشقی کردم هم آهنگ نوشتم خیلیا رو لینک دادم و با عقایدم جور نبودن و پاک کردم یه جورایی این لینکایی که می بینید ریگ ته جوین از اون همه لینک که پاک کردم راستی مادرم همیشه میگه تو سیاست تو به پدر بزرگت رفتی اون خدا بیامرز همیشه یه رادیو کوچیک زیر گوشش بودو رادیو بی بی سی گوش می داد دیگه منم مال همون قومم نباید انتظار دیگه ای از من داشت .................................................................................................. این روزا دیگه دل و دماغی نه واسه شعر گفتن دارم نه سیاسی نوشتن خسته شدم از همه ظلم و نامرادی شرم دارم که بگویم درد من هم دردیست درد یک ایرانی فقر ٫ فحشا و کمی نادانیست یه روزی یکی از دوستام هر خوبی زد گفت آمریکا چه احتاجی داره که به ایران حمله کنه وقتی مولتی ویژنا همش بازه اوضاع بدی تو جامعه حاکم شده یعنی همش کار خودشونه خودوشون می خوان که اینجوری باشه هرزگداریم می ریزن می گیرن واسه خالی نبودن عریضه خلاصه دنیای بدی داریم بدترم می شه اگر اون ناگهان در ما سبز نشده باشه .................................................................................... جشنواره موسیقی فجرم تموم شد بازم مثل هر سال حسرت موند تو دل ما تار یار ما به دار مصلخ ما بی حصار .................................................................................... این مثنوی حدیث پریشانی من است بشنو که سوگ نامه ویرانی من است وقتی نقاب محور یک رنگ بودن است معیار مهرورزیمان سنگ بودن است دیگر چه جای دل خوشی و عشق بازی است اصلا کدام احمق از این عشق راضی است این عشق نیست فاجعه قرن آهن است من بودنی که عاقبتش نیست بودن است
بیزارم از تمام رفیقان نارفیق این ها چقدر فاصله دارند تا رفیق من را به ابتضال نبودن کشانده اند روح مرا به مسند پوچی نشانده اند
اینجا نقاب شیر به کفتار می زنند منصور را هر آیینه بردار می زنند دلخوش نمی کنیم به عثمان و مذهبش در دین ما ملاک مسلمان ابوذر است ما می رویم مقصدمان نا مشخص است هر جا رویم بی شک از این شهر بهتر است از ساده گیست گر به کسی تکیه کرده ایم اینجا که گرگ با سگ گله برادر است ما می رویم ماندن با درد فاجعس در عرف ما نشستن یک مرد فاجعس دیریست رفته اند امیران قافله ما مانده ایم و قافله پیران قافله اینجا دگر چه باغ منو پا لنگ نیست باید شتاب کرد مجال درنگ نیست بر درب آفتاب پی باج می رویم ما هم بدون باد به معراج می رویم ................................................................................................ این پستم خیلی طولانی اینم بزارین به تلافی کم آپ کردنم در پناه یار که هر که بی هنر افتد نظر به عیب کند
اینم فال شب یلدای ما
اسرار علم غیب مرا برندی و عشق آن فضول عیب مکن که اعتراض بر اسرار علم غیب کند کمال سحر محبت ببین نه نقص گناه که هر که بی هنر افتد نظر به عیب کند کلید گنج سعادت قبول اهل دل است مباد آنکه در این نکته شک و ریب کند ز دیده خون بچکاند فسانه حافظ چو اید وقت زمان شباب و شیب کند
|
درباره وبلاگ
 مگر منت به ترانه تمام كنم
ورنه كو بر گزيده اي شاعر تر از اين تشنه ي خلاص از قاف و غين اين همه غدقن بگذرد خودت بگو زنجير اگر براي گسستن نبود پس اين دست هاي بسته را براي كدام روز خسته آفريده اند (سید علی صالحی) پشتیبانی
 |
